گزارش از سمینار" بررسی وضعیت هزاره ها در کویته و چالشهای احتمالی افغانستان بعد از 2014"
سمینار بررسی وضعیت هزاره ها در کویته و چالشهای احتمالی افغانستان بعد از 2014
و اما...! تا 2014 راهی دراز در پیش است، نگارنده بر
این باور استکه، تاریخ معینه نه پایان همه خوبیهاست و نه آغاز همه بدبختی ها در
افغانستان خواهد شد. مردم افغانستان در
درازای سه قرن ده ها تاریخ شبیه 2014 را پشت سر گذاشته و به تجربه کمایی کرده اند،
سال 2014 هم + 300 سال گذشته فقط یک تاریخ پیش تعین شده است که بار معنای آن یک
سال از سالهای میلادی را مشخص میکند، و... ! شاید تاریخ 2014 در تقویم سیاسی افغانستان
خط خطی شود و تاریخ دیگری را" تیک مارک" بزنند، بنا نباید زیاد ترس
و دلهرگی قبل از وقوع حادثه ایجاد کرد یا از
غرش سیل ترسید که آسمان هنوزآبی و ابری در کرانه اش لنگر نینداخته است. ولی آگاهی دادن عمومی، تحلیل های پیش موعودی،
زمینه سازی های ضد جنگ کار نیک است تا مردم بیدارشوند، با احساس مسولیت از بحران
ها و مشکلات احتمالی تا حد امکان جلوی گیری بعمل اید.
آقای رویش تاکید داشتند: امکان کوچ کشی عمومی از کویته امکان پزیر نیست بنا هیچگاه تلاش نکنید که عده ای روشن و هوشیاران جامعه کویته را تشویق به ترک کویته کنید. مردم غریب و پدران شما یک عمر باج بزرگ شدن و به ثمر رساندن شما را داده است، وحالا که هوشیار و با سواد شده اید با ترک کویته کاری نکنید که آنان یک عمر باج فرار و نامردی شما را بپردازند.
آقای کهزاد گفتند: مردم ما خواهان جنگ نیستند اضافه کردند که دشمن مردم ما مشخص نیست، تحلیل ها و اخبار زیاد میان مردم رد و بدل میشود، یکی لشکر جنگهوی را متهم میکند، گاه گاهی از گروه ازادیخواه بلوچ نام برده میشود و همینطور ده ها نظر مختلف دیگرکه متاسفانه مردم را بیشتر مشوش میسازند، از طرف دیگر تلاش جدی ادامه دارد تا مردم ما را وارد یک جنگ داخلی و خانه به خانه با بلوچها و پشتونها نماید، که تا کنون این نوع تلاشهای دسیسه گران و تروریستان توسط هزاره دموکراتیک پارتی نا کام شده است، چون ما راه حل اصلی و اصولی را در جنگ و خونریزی نمی بینیم و در آینده با دفاع از حقوق مردم خود تلاش خواهیم کرد و نخواهیم گذاشت مردم ما با پنج صد هزار نفوس در مقابل بیش از دو میلیون بلوچ و پشتون وارد یک جنگ کورکورانه و نا برابرشوند. اگرجنگ مصلحانه ی قومی در کویته براه بیفتد بیشترین ضربه را مردم ما خواهند دید و شاید با این شرائط جغرافیایی که از هر طرف محاصره هستیم پیش از چند روز مقاومت نیاوریم، چنانچه چند روز قبل در اثر یک تظاهرات و مسدود شدن راه ها برای دو روز مردم ما حتی اب برای خوردن نداشتند.